Stijging ziekteverzuim door stress!

Afgelopen maandag trok een artikel in de krant mijn aandacht. Een onderzoek van de ARBO Unie doet hen de noodklok luiden: ‘De afgelopen 20 jaar is het aantal werknemers met een burn-out verdubbeld. TNO heeft burn-out uitgeroepen tot beroepsziekte nummer 1. Er zijn 1,2 miljoen werknemers met vermoeidheidsklachten en als we niet snel iets doen, zal over tien jaar een kwart van de werknemers thuiszitten of minder inzetbaar zijn’.

Niet serieus genomen
Eerlijk gezegd verbaasde mij de inhoud niet eens. In mijn (coach)praktijk kom ik ook steeds meer mensen tegen die stress ervaren door werk, vaak in combinatie met (verzwaarde) privéomstandigheden. Onlangs nog komt F bij mij. ‘Mijn rug en nek zitten vast en zijn pijnlijk. Aan het eind van de dag heb ik hoofdpijn en ’s nachts word ik eerder wakker en lig ik maar te malen.’

Zij vertelde dat ze op het werk amper serieus genomen wordt, haar leidinggevende steunt haar niet en legt juist nadruk op wat er ‘fout’ gaat. Haar vertrouwen brokkelt steeds verder af en het plezier in het werk is verdwenen. Nog even en zij meldt zich ziek. En passant vertelde ze ook dat haar drie voorgangers ook allemaal zijn vertrokken vanwege de sfeer stijl van leidinggeven.

Kosten
Los van het leed dat medewerkers wordt aangedaan zadelt deze organisatie (deze leidinggevende) zich op met extra kosten:

  • wegens verzuim en herstel,
  • een lage motivatie en waarschijnlijk lagere kwaliteit van het werk,
  • de noodzaak nieuwe mensen te werven en in te werken

Dit is maar één voorbeeld van hoe het gaat. Vaak sluipt het verval heel geleidelijk een organisatie in. Hierdoor merk je niet dat het ongewoon is en zijn we blind geworden voor de gevolgen van gedrag van leidinggevenden en medewerkers. Of we zijn het ‘normaal’ gaan vinden dat het allemaal niet zo soepel gaat. Vaak durft niemand dit aan te kaarten en blijft de situatie maar bestaan. Zo houdt iedereen zich als collectief gevangen in de zo gegroeide situatie. Helaas lijkt alleen een calamiteit soms een oplossing te forceren, maar dat gaat altijd gepaard met veel (persoonlijke) schade en kosten.

Rol leidinggevende
Een veel constructievere oplossing is dat leidinggevenden leren dit te zien en zich bewust worden van hun aandeel in het ontstaan en bestaan van zo’n ineffectieve situatie. Maar ook medewerkers moeten leren hun grenzen te stellen. Assertiever te worden en aan te geven dat het zo niet langer gaat.

Lang geleden, toen ik zelf in loondienst werkte heb ik eens tegen een nieuwe leidinggevende gezegd dat hij zich naar mij op twee manieren kon gedragen.Manier 1: inperken, controleren, op fouten wijzen, minachten, negeren, mij niet serieus nemen, etc.

Manier 2: mij de ruimte geven, uitdagende doelen stellen, faciliteren, zeggen wat er goed gaat en hoe iets beter kan, er zijn als het nodig is, etc.

Ik kon hem voorspellen dat manier 1 mijn motivatie ernstig naar beneden zou brengen (naar wel -10) en ik op misschien 30 % van mijn capaciteit mijn dag zou volbrengen.
Op manier 2 zou ik mij echter voor 120 % geven, ik zou anderen inspireren, met ideeën komen, meedenken en bijdragen aan het grotere organisatiedoel.

De reactie van de leidinggevende: ‘Ik zou wensen dat iedereen zo duidelijk aangaf wat hij of zij nodig heeft om goed te presteren!’ Wij werden goede maatjes van elkaar.

Drie basisbehoeften
In hetzelfde artikel dat ik in het begin aanhaalde geeft Willem van Rheenen, hoogleraar en stressexpert aan dat ieder mens drie basisbehoeften heeft: autonomie, verbondenheid en bekwaamheid. Wanneer het je lukt deze drie behoeften op een goede wijze op maat in te vullen, geeft dat mensen energie, ze groeien en ontwikkelen en kunnen steeds moeilijker taken aan zonder dat het stress geeft.

Eerlijk gezegd is dit niet eens zo moeilijk. Begin eens als leidinggevende aan iedere medewerker te vragen wat hij of zij nodig heeft om nog beter te presteren. Natuurlijk kan dat zo maar een heleboel werk opleveren als leidinggevende. Maar volgens mij is dat precies een van de meest de essentiële aspecten van het werk dat leidinggevenden zouden moeten doen. Hun medewerkers maximaal motiveren, stimuleren en faciliteren.

Als dat lukt, zal de voorspelling van 25 % burn-out niet uitkomen. Medewerkers zitten beter in hun vel, ergernissen verdwijnen en ook leidinggevenden ervaren rust.

Het tij keren
Bewustwording en groeien in bekwaamheid door trainingen (bijvoorbeeld assertiviteit, communicatie, leidinggeven) en of coaching leidt in dergelijke gevallen tot geweldige besparingen, plezier bij medewerker en leidinggevenden, meer kwaliteit in het werk en dus tot betere resultaten.

Symion kan hierin een ondersteunende partner zijn. Eens hierover praten: neem contact op met Jan Boekestijn via 06 44264418 of jan.boekestijn@symion.nl

Deel dit met je vrienden

Share on facebook
Facebook
Share on twitter
Twitter
Share on linkedin
LinkedIn
Share on email
Email

Gerelateerde blogposts

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *

Deel dit op je favoriete social media!

Share on facebook
Share on twitter
Share on linkedin
Share on pinterest
Share on whatsapp
Share on email
Share on print